Kenia

KENIA (Republika Kenii)

Stolica: Nairobi
Waluta: szyling kenijski (KES); Zabierając ze sobą dolary, proszę pamiętać, że akceptowane są tylko banknoty wydane po 2005 r.
Języki : angielski, suahili

Kraj położony po obu stronach równika, na wschodnim wybrzeżu Afryki, nad Oceanem Indyjskim. Wszystko jest tu niezwykłe – od ludzi i ich obyczajów po dziką przyrodę i klimat. Największą atrakcją turystyczną Kenii są malownicze parki narodowe, najsłynniejsze to: Masai Mara, Tsavo East i Tsavo West, Amboseli. Podczas safari z okien samochodu można obserwować żyjące na wolności dzikie zwierzęta: słonie, żyrafy, lwy, lamparty, zebry, bawoły, wiele gatunków antylop i gazeli, małpy, strusie, hipopotamy, nosorożce, krokodyle i wiele, wiele innych. Pasjonatów ornitologii z pewnością zachwyci ogromna liczba egzotycznych ptaków: zadziwiający swoim wyglądem sekretarz, sępy, marabuty, czaple, ibisy czy dzioborożce. Wspaniałe afrykańskie pejzaże, różnorodna, dzika przyroda na wyciągnięcie ręki, bajeczne plaże i ciepły ocean, przyjaźnie nastawieni mieszkańcy oraz wszędzie obecna egzotyka oczarują wszystkich ciekawych Czarnego Lądu.

Pilot: turyści objęci są opieką rezydenta, do którego zadań należy pomoc podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne i safari. Pilot jest obecny również podczas safari.

Wizy: obywatele RP wjeżdżający na terytorium Kenii muszą posiadać ważną wizę. Wizę turystyczną, ważną przez 30 dni (wliczając dzień wjazdu i wyjazdu), można otrzymać na lotnisku w Mombasie. Do otrzymania wizy potrzebny jest paszport ważny przez minimum 6 miesięcy, licząc od daty planowanego wyjazdu (z minimum dwiema wolnymi stronami). Koszt wizy to 50 USD od osoby.
Płatne gotówką. Na lotnisku należy wypełnić formularz wizowy oraz karty imigracyjne przyjazdu i wyjazdu.

Czas przelotu: Polska – Mombasa – 10 godz.

Czas lokalny: czas polski plus 2 godz.

Napięcie elektryczne: 220-240 V, gniazdka kwadratowe z trzema bolcami. Potrzebne są adaptery – do kupienia w każdym hotelu (ok. 100 KSH).

Plaże: piasek nieskazitelnie biały, woda krystalicznie czysta. Charakterystyczne dla Kenii są bardzo duże amplitudy pływów Oceanu Indyjskiego.

Fotografowanie: w Kenii obowiązuje bezwzględny zakaz fotografowania budynków urzędowych, militarnych, prezydenta, flagi narodowej, wojska, policji, portów i dworca kolejowego.

Napiwki: w wielu miejscach wręcz obowiązkowe. Na safari uiszcza się napiwek dla kierowcy i lokalnego pilota. Napiwki w hotelach daje się bagażowym za wniesienie bagażu w dniu przylotu oraz wyniesienie w dniu wykwaterowania – ok. 60 KSH.

Uwagi: obowiązuje bezwzględny zakaz wywozu z Kenii muszli, kości słoniowej, korali i skór zwierzęcych.

SAFARI

Parki Narodowe: to ogromne połacie lądu (10-15.000 km²),
gdzie zwierzęta żyją na wolności w swoim naturalnym środowisku. Na terenach parków nie ma żadnej aktywności ludzkiej, nie ma elektryczności (za wyjątkiem lodży), dróg asfaltowych, a poruszać się można tylko po wyznaczonych drogach gruntowych mini-busami lub jeepami i pod żadnym pozorem nie można wychodzić z pojazdów.

Mini-busy: po parkach podróżuje się 8-osobowymi mini-busami. Kierowca jest jednocześnie przewodnikiem, zna doskonale wszystkie Parki Narodowe i ma dużą wiedzę na temat dzikich zwierząt, które potrafi doskonale tropić. Mini-busy nie są klimatyzowane, mają natomiast podnoszony dach, co zapewnia przewiew, umożliwia obserwacje zwierząt i robienie zdjęć na stojąco.

Ubranie: safari zwykle odbywa się w godz. 6.00-8.00 i 16.00-18.00 – są to najlepsze godziny na obserwację zwierząt. Rano może być jeszcze chłodno (14-18°C) i trzeba się odpowiednio ubrać (bluza z długim rękawem). Zalecane odkryte sandały sportowe.

Bagaż: na safari można zabrać wyłącznie bagaż podręczny: niedużą torbę lub plecak z najpotrzebniejszymi rzeczami, gdyż w mini-busie nie ma wiele miejsca na bagaż. Osoby, które wykupiły dodatkowy tydzień pobytu, po safari mogą zostawić bezpłatnie bagaż główny w hotelowym depozycie.

Wycieczki lokalne: organizowane są przez lokalne agencje turystyczne na warunkach przez nie określonych. Istnieje możliwość niezorganizowania wycieczki z powodu zbyt małej liczby chętnych.